Zo ontgroeiden wij het Soesterkwartier.

Vreeland

 

We kwamen in 1956/57 naar Amersfoort vanwege het werk van onze pa. Hij had al een hele tijd elk weekeinde op en neer gereisd van Roosendaal naar Amersfoort. Ons adres werd Vreeland 15A. (tweede flat)
Blokkendozenflats noemden we ze. De woningen gingen van l tot 5 hoog. De vijfde verdieping leek wel een klein penthouse met een fraai balkon. De acht woningen aan de buitenkant waren groter dan de acht aan de binnenkant.
In het trappenhuis was een goederenliftje, dat je met een touw omhoog en omlaag kon bewegen.
Aan de achterkant waren er  een aantal garages en aan de voorkant kon je via de hal en trappetje af naar de fietsenschuurtjes.
Op het balkon achter was nog een soort kolenhokje en  in de kamer was nog een schoorsteen met een kachelaansluiting. Die hebben wij nooit gebruikt, want er was een grote radiator in die kamer en die werd centraal gestookt. Daar toe verscheen een paar keer per jaar een grote truck met kolen. Die werd via een lopende band gelost in de kolenkelder voor.
De radiator kon alleen uit of aan, dus was het (te) koud of (te) warm.
Er was op het achterbalkon ook een stortkoker, waar je afval in kon gooien en dat kwam terecht  in een grote bak  onder de eerste verdieping . Die werd dan regelmatig geleegd door een vuilnisauto.
Naarmate de welvaart toenam, groeide ook het afval in volume. Niet erg hygiënisch en er werden ook ratten gesignaleerd. Dat is eind jaren zestig verbeterd.
De wc en de douche waren inpandig, bovenin was een trekgat gemaakt. De douche had een granieten tobbe waar je in moest klimmen, want het was zon 80 cm van de vloer. Later werd er overal een centrifuge geplaatst in het plateau.
Er was een keukentje en er waren drie slaapkamers.
Het was allemaal erg krap voor 6 personen. We hebben dat toen niet zo ervaren. Je wist niet beter.

De heer de Koning  van 13B verhuurde in die tijd autos vanuit de tweede flat. Opel Kaptein, Ford  Taunus en later Simca 1000..
Mensen reden op een fiets, soms een solex of brommer .

Vreeland lag aan de rand van de bebouwing, er was een oase van groen. Rond de flats waren er goed onderhouden rozenperken. De  tuinlieden van de gemeente hadden een garage voor het gereedschap in de eerste flat en snoeiden de rozen en bemestten ze met echte stront. Het grasveldje naast de flat werd gebruikt om boompje te klimmen en te voetballen.
In de eerste jaren was er een opzichter op een motor en zware leren jas die je wegjoeg van die veldjes.  Dat was spannend! We noemden hem de ballen- of bloemenpik.
Een paar jaar later was hij verdwenen en hadden we een hele competitie tussen de flats en de poortjes (Eikstraat, Beukstraat, Kastanjestraat en Iepstraat)

De eerste drie flats grensden aan de tuin van kweker van Drie, later Tuin Toko en nog later Intratuin (aan de andere kant van de Amsterdamseweg).
Aan de flatkant is nu een plantsoen en de vijver is er nog steeds.
Van Drie had een Volkswagen (een groene kever) en was voortdurend op jacht naar illegale betreders. We speelden verstoppertje, maar echt planten vernielen deden wij niet.
Aan de andere kant van de Amsterdamseweg was nog het kapelletje van Isselt en verder was het polder tot aan de Eem. We hebben er een fantastische jeugd gehad.
In de loop van de jaren breidde het industrieterrein zich uit, werd de Amsterdamseweg verdubbeld en kwam er een viaduct over het spoor richting Soest. Het grote woonwagenkamp was over het viaduct meteen rechts.

Er werd zand opgespoten vanuit de Eem om de grond bouwrijp te maken. Tussen de blubber vonden we een paar erg verroeste wapens afkomstig van droppings in de oorlog. Een aantal containers waren in de Eem terecht gekomen Er werden waterbekkens/visvijvers gegraven en het poldergebied veranderde in een steenmassa. We gingen in 1972 weg uit Amersfoort en de aanleg van het terrein was toen nog niet voltooid .

We gingen schaatsen op de Dreef,  de Bosvijver in Birkhoven of de vijver bij het bejaardenhuis De Puntenburg.
Er waren wielervierdaagsen over de Noorderwierweg.
De jaren 60 bracht de jeugdcultuur, dus de vetkuiven op hun RAP, Eysink, Kreidler en Zundapp en de sjorsjes (leken qua kapsels op de Beatles) op hun Puch en Tomos. Soms was het wel eens vechten tussen die twee groepen.

We hadden weinig contact met de mensen in de straten aan de andere kant van de Noorderwierweg. Die weg leek soms wel een scheidslijn tussen twee werelden.

Er reden vanaf het Stationsplein blauwe stadsbussen Soesterkwartier 1 en 2. Of je ging met de fiets naar de fietsenstalling aan het Smallepad. Je moest dan onder het spoor door via een fietstunnel. Je kon vanaf het tunneltje ook rechtdoor langs de Phoenixbrouwerij en het Grand Theater naar de stad.
Een je kon ook nog links langs de oude Soplafabriek (sigaren) en het oude politiebureau en dan kwam je achter V&D uit.
Het Soplagebouw werd een jongerencentrum, optredens van Brainbox, Sammy Soul Set, The Shoes, John Mayall. Er werden folders rondgebracht, maar die werden in sommige gedeelten van het Soesterkwartier niet erg gewaardeerd.

In ons geval gingen we naar de Finse School aan de Dollardstraat. Het was een houten gebouw met zes lokalen. Tussen elk lokaal was een tussendeur. In elk lokaal stond een grote kachel. Er naast kwam wat later de Nieuwe School. Het hoofd van de Finse School was de heer Alberts.  Die man was zijn tijd ver vooruit: hij trok een sponsor aan in de persoon van Joe Krijnen, die een kruidenierszaak had aan het Isseltseveld. Hij had ook allerlei beesten rond de school: dwerggeiten, bokken, eenden en konijnen. Leerlingen moesten die verzorgen. Hij had ook een bokkenwagen waarop de schoolmelk vanaf de Dollardstraat moest worden  gehaald. De bokken wilden van alles, maar niet de kar trekken.
De schoolmelk werd in ijzeren kratten aangeleverd. Het was volle melk verpakt in flesjes van een kwart liter met aluminium dop. Ze werden s winters op de kachel gezet om op te warmen  (ugh!)
Wist je dat zelfs vette melk kan bevriezen?

We woonden tegenover de Eikstraat. Huurwoningen met een tuintje voor en achter en een pad achterdoor. Enkelen van die huizen waren duplexwoningen.

Op het Isseltseveld was een blok winkels met bovenwoningen. Een kruidenier (Joe Krijnen), een groenteboer (Bab Mosterd) een bakker (ABF) en een kapsalon.
Op de hoek Isseltseveld/Noorderwierweg was een speeltuin, je moest er lid van zijn. Die speeltuin(vereniging) is er nog steeds. Heel bijzonder!

De ABF (Amersfoortse Brood Fabriek) stond aan de Amsterdamseweg en bevoorraadde een aantal bakkerswinkels. Er werd later ook  gevent met donkerblauwe electrowagentjes.
De visboer (uit Spakenburg) kwam op vrijdag langs en in het begin ook de melkboer. Die tapte halve en hele liters rauwe melk in allerlei pannetjes.
Een keer in de zoveel tijd kwam er een draaiorgel langs Vreeland en de draaiers belden op alle bellen en de mensen gooiden dan wat geld vanaf het balkon.

We gingen ook wel eens naar Spainks ijzerwinkel achterop de Soesterweg om spijkers te halen. Er was daar ook een fietsenmaker (van Harten)
Op de Noorderwierweg was de snackbar van Hakze favoriet (Hakze, die bakt ze!)
Er was ook een kledingwinkel (De Gans), een slagerij Althof  en een winkel met kranten en sigaretten.

Aan het eind van de Puntenburgerlaan stond PFW  (Polacks Frutal Works), een fabriek die geweldig stonk naar allerlei zoetachtige stoffen. (essences).
Aan de andere kant van de weg op de hoek met de Kwekersweg stond de Erdalfabriek, bekend van de tandpasta en schoensmeer. Er was ook nog een fabriek die worstjes produceerde: Noack. Die stond aan het einde van de Soesterweg , ongeveer ter hoogte van de Plataanstraat.
Helemaal aan het andere eind van de Soesterweg was het spoor emplacement. Er stond een grote loods van Van Gend en Loos. Op die plek werden ook de tanks vanuit Duitsland gelost om naar de tankwerkplaats te worden gebracht op de Leusderhei. Circus Boltini maakte er ook gebruik van. De olifanten kwamen er soms in rij langs.
Bovenal was het de plek waar de Volkswagens in steeds grotere aantallen binnenkwamen. Aan het einde van de loods stond dan ook een kantoor van de douane om deze autos  in te klaren.

Het bosbad Birkhoven is in onze herinnering een heel groot bad midden in het bos. Er was een groot middenbad (het diepe) met aan weerszijden een betonnen loopbrug met twee ondiepe stukken. In onze tijd had het een zandbodem en was het onverwarmd. We hebben daar nog gezwommen met temperaturen van 15 graden. Ook kwam het voor dat er kikkervisjes en stekelbaarsjes rondzwommen.

De Emmakerk was onze kerk. Het Soesterkwartier was een rooie buurt en de kerk was niet zo groot. In onze catechesatietijd ontdekten we het knopje waarmee je de kerkklokken kon laten luiden.  Dat moest worden geprobeerd. De toenmalige koster van Lijnsveld woonde schuin tegenover de kerk. We wisten niet dat die man zo hard kon lopen.

Terugkijkend hebben we een fantastische jeugd gehad. Een warme buurt in een groene omgeving. Het was eigenlijk een heel grote speeltuin voor ons.
Wij groeiden op in een groeiend Amersfoort . Het gemoedelijke, groene karakter veranderde. Mensen verhuisden naar de Liendert, de bomenstraten kwamen vol autos te staan, het poldergebied werd volgezet met industrie.
De vooruitgang heeft een prijs.

Zo ontgroeiden wij het Soesterkwartier.

Michiel en Roel Nieboer
5 januari 2015

Terug

Reacties

  1. Madeleine van der Vlugt-Fremouw zegt:

    Hoi Michiel en Roel!

    Ik had ff n brok in mijn keel, zo’n mooi verhaal!
    Wij kwamen in 1957 wonen aan de Plataanweg(toen) nu straat 32 op t hoekje van de laatste flat! Ik was toen 6 jaar! Wat ik ff mis over de brommertijd is óók de Hondafanaten haha! Misschien herken je de namen, Theo Dijkslag, Richard … volgens mij uit jullie flat! Frans Visser uit de Kastanjestraat later getrouwd met Marion 4hoog flat 3of 4? En Elly van de Bedum 1ste flat 3b!,was ook van t clubje! En Paul Jansen uit de Esdoornstraat had n blauwe Honda, en mijn broer had n rode en mijn ex Ben Leendertse had n zwarte! Jee wat was dat n leuke tijd!
    Diefje van verlos, hinkelen op straat en idd schaatsen op de Dreef, melk en eieren halen bij boer Lam!
    De viaduct werd aangelegd, spelen met mijn vriendin Wilma Hulleman flat 49b, sleutel pleitte pff ligt nu onder t asfalt van t viaduct!
    Dat kapelletje waar je t over had??? Daar kon je marmer vinden en met n beetje geluk oude kalkstukken, kon je mooi op straat krijten! !!
    De broerjes Kreijnen zaten bij mij op school, de Salvatorschool! Oh wat werden we verwend op school als ze jarig waren, lekker snoep van soms 10 cent!!!
    Dat zijn mooie herinneringen, oh en vergeet niet toepen in bosbad bij t badmeestershuisje!!!!
    Lieve groetjes van Madeleine!

  2. jaap kolbrink zegt:

    Wat een mooi en beeldend verhaal Michiel en Roel Nieboer
    Woonde zelf (1954-1978) aan de andere kant van het S’kwartier. Puntenburgerlaan vlak bij het voetgangerstunneltje. Herken wel veel uit jullie relaas. Was zelf, als kind, lid van toneelvereniging die in de speeltuinvereniging was gehuisvest. Ook ik kwam als kind in de Emmakerk. Als kind heb ik op de losplaats vaak staan kijken naar de volkswagens en de tanks die aankwamen. Het was een fijn verhaal om te lezen. Vooruitgang heeft inderdaad wel zijn prijs, er is veel moois verdwenen in en rond Amersfoort. Tot zover Jaap Kolbrink

  3. Ineke Derks Schoenmakers zegt:

    Michiel en Roel, wat leuk om dit allemaal te lezen. Ikzelf ben vanuit de Tulpstraat waar mijn ouders inwoonde bij mensen, in 1957 in de Populierstraat komen wonen. Ik had een vriendinnetje op Vreeland wonen, nl Yvonne Ebbing.
    Achter jullie flat stonden ook twee boerderijen, waar ik na schooltijd vaak naar toe ging. Je kon ook heerlijk in de Birkt fietsen en binnendoor fietsen naar het spreukenhuisje in Soest.
    En inderdaad ging ik ook schaatsen op de Dreef, bij het blote beeld.
    Ik weet ook nog dat voetbalvereniging HVC, de eerste donkere voetballer uit
    Nieuw Guinea kreeg, hij woonde tussen de Dreef en Vreeland.
    Ik zat ook op de Salvatorschool, waar meester Strik les gaf.

    Jaap, ik zat ook bij Cheerio, de toneelvereniging, in de speeltuin.

    Ik ben in 1961 verhuisd, maar hoe ouder je wordt, hoe meer je Amersfoort toch mist. Ik woon nu in Amsterdam, maar heb nog steeds een jaarkaart van de
    Dierentuin en ga nog steeds naar mijn oude schoolvriendin, zodat ik nog steeds bij Amersfoort hoor.

    Groetjes, Ineke Derks Schoenmakers

  4. Carla Frolich zegt:

    ik vind dit geweldig om te lezen. Ikzelf woonde op Vreeland 55b. Carla Bunnik-Frolich. Ik had een vriendin in de Meidoornstraat wonen Anneke Brouwers en in de Iepstraat woonde Roos van Wessem. Groot gezin met een drieling. Ik heb een fijne herinnering aan die tijd.

  5. erna sarink zegt:

    Ook ik heb op Vreeland gewoond. De ouders van Carla Frolich waren kennissen van mijn ouders. ik herinner mij de namen Ria groen en Anneke Strijland waar ik samen mee naar school ging.
    Enige tijd geleden heb ik daar nog eens gekeken en die flats zien er nog vrij netjes uit na zo’n lange tijd.

  6. Ja geweldig om te lezen bovenstaande,ik woonde op vreeland nr 55d mijn zus was Sonja brasem wij kwamen uit Utrecht de flats waren net opgeleverd ik zat op de HermanGorterschool en ja schaatsen op de dreef en isseltseveld bekenden oa Henk en Carla Frolich ,Anneke Strijland,Annemarie Butselaar,Joop antonissen,fam Hulleman,fam Arts,Sjaak Hulleman, fam.Sarink, patat halen bij Hakse

  7. Beste mensen, wat een geweldig leuk verhaal. Alle details kloppen. Zat zelf op de Herman Gorterschool, meester Bijlsma, invaller Cor van Bokkel, alias de krijtjesgooier. Het voetballen met de mannen Kuis, kastanje tegen de iepstraat. De ontzettend (kindvriendelijke tandarts Kroon). De al jaren vriendschap met henkVerwoerd, 55c. Rij er af en toe nog wel eens langs, en wat telkens weer naar voren komt….vroeger waren die speelvelden erg groot. Als ik het nu zie heb ik een ander idee. Hadden nog een melkboer, heette nmm Bep.Herinner mij kleuterschool Roodkapje nog erg goed. Schuin tegenover Hakse was nog een levensmiddelen winkel, nogmaals dank voor het leuke verhaal, gr Jan

  8. Henk Verwoerd zegt:

    Mooi kloppend verhaal. Woonde eerst op Isselseveld waar ik geboren ben met z’n vijven in 2 kamer woning. Master Bedroom = Twijfelaar, stapelbed en wieg. Vlak bij de al genoemde Joe Kreijne. Toen verhuisd naar Vreeland 55 c. Jaloers op Sjors Frohlich met al zijn mooie mini WV Kevers op b. Mijn ouders hoorde van de onderburen allen mooie piano muziek als Ab Sarink op visite was. Bennie Brasem was de boven buurjongen op c en naast ons woonde de buren Bakkenes.
    Bovenvermelde Carla en Erna lapten de ramen in de centrale hal. Uiteraard op keukentrap. Mijn vader kwam thuis en zong. Het mooiste zijn de benekes, de benekes.
    Over de Plantaanweg naar Theo Thijssenschool, schaatsen op de Dreef.
    Mooie Jeugd. Op 8 jarige leeftijd verhuisd naar Randenbroek.

    gr Henk

  9. Op 21 juni 1951 is ons gezin vanuit Rotterdam naar Larixstraat nr. 4 verhuisd.
    ( Ik ben geb. op 5-5-1943)
    Hierbij een herinnering uit mijn memoires.

    Amersfoort, 21 juni 1951

    Amersfoorts.
    “Gek meid, gek meid”, roept een meisje dat bij ons op de hoek van de Plataanweg woont.
    Wat ze toch roept…
    Steeds weer roept ze: “Gek meid, gek meid!”
    Ze lacht naar me, zegt “aju” en gaat naar huis.
    Dezelfde dag, als ik uit school kom, zie ik haar weer.
    Ze wijst naar een huis. “Daar wonen papen.”
    Papen, papen? Daar heb ik nog nooit van gehoord.
    Ook niet van worteltjes, bietjes en biscuit. Mama ook niet.
    Toen mama in het boekje van de Haka, de kruidenier die één keer in de week langskomt om het boekje met de bestellingen op te halen, kaakjes opgeschreven had, kreeg ze koekjes…

  10. Ans de groot de graaf zegt:

    Ik ben geboren.in 1945 in de geulstraat, mijn vader werkte bij slagerij klashorst hij stond in de slagerij opde hoek tulpstraat hoek soesterweg. . Ook zat ik op de herman gorterschool. Heb een fijne jeugd gehad. Ik woon nu al 47 jaar vlak bij rotterdam. Maar ik blijf in me hart nog. Steeds een keietrekker!

    • Marian de Vos - Hendriksen zegt:

      Hallo Ans de Graaf,

      Want zo ken ik je Ans vanaf de Herman Gorterschool.
      Ik heb ook nog schoolfoto,s van schoolreisjes van onze tijd samen. Maar ik stel mij eerst voor. Ik ben Marian de Vos – Hendriksen en ik ben geboren 30-12-1944 (mijn ouders zouden zeggen van de hongerwinter). Ik ben geboren op de Soesterweg 466 sigarenwinkel en ook uit getrouwd in 1971.
      Hele mooie jeugd gehad in het Soesterkwartier en wat hebben we daar wat afgespeeld kon toen nog velen straatspelen.
      En niet vergeten de mooie tijd in Birkhoven het Bosbad en de Zandhoop en de Bosvijver. Ik heb mijn zwemdiploma,s gehaald in het Bosbad door weer en wind ging je. Met badmeester van Oord.
      Ans je woont niet meer in Amersfoort maar ik ben je nooit vergeten. Wat zou het nu mooi zijn dat ik via deze weg wat van je zou horen toch? Groetjes van Marian de Vos – Hendriksen.

      • H. Roest zegt:

        Hallo Marian,
        Soesterweg 466 en aan de overkant Meerkerk de melkman. Marian hebben wij elkaar gekend? Ik heb gewoond in de Palmstraat 238 bij het pleintje. Ben maar twee jaar ouder dan jij. Mijn vrienden waren Keimpe Holtewes, Kees Olthof, Hans Halfwerk en speelden heel veel op straat. Mijn eerste pakje sigaretten haalde ik bij je vader, zie hem staan achter de toonbank. Leuke verhalen zo van al die Amersfoorters. jouw verhaal heeft bij mij weer heel veel herinneringen binnen doen stromen. Ook ik heb een prachtige tijd gehad in Amersfoort. Woon nu in Hoofddorp. Ontvang de hartelijke groeten van Henk Roest.

        • Marian de Vos - Hendriksen zegt:

          Hallo Henk Roest,

          Jouw naam herkende ik gelijk hoor uit de Palmstraat tijd. Wat speelde ik daar ook vaak en mijn vriendin was Nettie Olthof.
          De zus van Kees ze zijn beiden al overleden. Werkte jouw vader ook bij de spoorwegen? Mijn vader had zijn zaak s,morgens al vroeg open want om 7 uur ging er een toeter van de wagenwerkplaats en daarvoor waren er al velen spoormensen in de winkel geweest.
          Was jij niet het enig kind ik zelf ook. En jullie woonden naast de fam.Verheij meen ik.
          Ik zelf woon nog in Amersfoort en hoef er ook niet meer weg. En mijn man is ook een echte Amersfoorter.
          Keimpe Holtewes ken ik ook nog goed woonden ook vlakbij fam.Olthof en kende je ook Hennie van de Bedem ging ook met Kees om en Hans Halfwerk weet ik ook nog. Wij speelden ook vaak over de bielzen heen mocht niet maar was zo leuk om verstoppertje te spelen in de wagons van de spoorwegen. Mijn vader is in 1971 overleden en mijn moeder heeft toen nog even de winkel gedaan maar daarna is het verkocht en het is nu een woonhuis.
          Ik fiets er nog weleens langs om de mooie jeugd nog eens te voelen. Ook de Noack fabriek weet je nog hadden we ook zoveel klanten van.
          Hopelijk mail je ook nog eens met herinneringen Henk? En anders je mailadres eens?

          Groetjes van Marian de Vos – Hendriksen.

  11. Bij toeval op deze Side gekomen. Bij het lezen van bovengenoemde verhalen gaan de beelden weer bovenkomen. Wat een leuke jeugd tijd. De school de saamhorigheid met de leeftijd genoten . De ouders zoals die met elkaar omgingen. Ik kan mij nog herinneren naar school gaan op de Puch het sleutelen in de garage. Ben brasem woonde boven ons en wij spande een touwtje dat als telefoon moest werken. Bij de schuur was een ruimte waar de “hut” was met kaarslicht. Voetballen met de jongens uit de poort. Jan Buitenhuis , er zat een schoenmaker en Beb de melkboer. Onze vader kwam s’middags op de fiets thuis om te eten. (Uit de stad werkte op het Politie bureau) Als wij aan het eten waren kwam de vuilnisman op de bakfiets om de emmers te reinigen. Zondags met je vader naar HVC dan liepen we langs Duringshof over het kamp naar het voetballen. verhalen in overvloed.
    Leuk. Bedankt voor het lezen.

  12. joop antonis zegt:

    Ook ik kwam per toeval op deze site. zag daar meteen enkele bekende namen. zoals Wilma Hulleman, Henk en Carla Frolich, Ben Brasem. Allemaal medebewoners en buren van de flat waarin ik ook woonde van 1955 tot 1960. Ik heb daar een mooie jeugd gehad. Daarna verhuisden we naar de Beukstraat.
    In boven vernoemde stuk stond ook iets over een melkboer die halve liters tapte. Vond ik wel leuk , want af en toe hielp ik deze melkboer en gingen we naar het grote woonwagenkamp om daar te bezorgen.
    De melkboer had een soort magazijn wat aan de Vreeland zijde tussen de Esdoornstraat en de Plataanstraat stond.
    Naast de melkboer zat schoenmaker Mees.
    Ook las ik iets over Duringshof. Ik was in die tijd bevriend met Leopold Duringshof. Op een dag moest of wilde achter een paar ondeugende knaapjes aan die appels gepikt hadden , maar het noodlot trof hem, Hij kwam met brommer onder een trein ven overleed . Dit zijn momenten waar je niet aan wilt denken, maar af en toe borrelen ze gewoon weer op.
    Mijn speelkameraadje was Ben Brasem met zijn rode doortrapfietsje.
    Ik heb mijn eerst dans ervaring opgedaan ik het gebouw van de speeltuinvereniging Soesterkwartier. Hier speelden af en toe regionale bandjes zoals De Element, Hotfighters.
    Kortom een mooie tijd om niet te vergeten.
    Ik kan nog veel meer vertellen, maar voor nu vind ik het genoeg.

    Mocht iemand dit lezen en denken hij had toch ook een zus die Betty heette.
    Dak klopt maar ze is helaas te vroeg overleden.
    Groetje aan allen
    Joop Antonis

  13. Tom Rouwens zegt:

    Kennelijk heeft deze site een metafysische aantrekkingskracht. Puur toeval dat ik er terechtkwam. Maar geweldig, wat komen oude herinneringen ineens snel op-borrelen.
    Net als Janny Bouwman kwamen wij (ik was toen 4) in 1951 in de Larixstraat wonen; op nr. 10. En Janny… volgens mij heb jij een broer: Eelke. Hij, Jantje Veer (nr. 7), Rini Eshof (nr. 13; eerste huis naast het voetgangerspaadje naar de Dreef) en ik speelden heel vaak met elkaar. Veelal op straat. Voetballen op het grasveld van de kleuterschool die later voor aan de overkant verscheen (met zo’n rustiek houten hek om dat grasveld) . Mocht niet; als er een ‘tuut’ kwam was je je bal kwijt.
    Volgens mij waren de huizen aan de Larixstraat, Denstraat, Sparstraat enz. in 1951 net klaar en waren wij de 1e bewoners. En kwamen de flats iets later. (P.s. maf trouwens dat er nog één zo’n flat, aan het eind van de Dreef aan de Eng lag, tegen de spoortlijn aan; helemaal verdwaald!) De Herman Gorterschool was pas in 1953 klaar; hij werd in mijn herinnering iets te laat opgeleverd waardoor wij een ultra-lange vakantie hadden. Idd, meester Bijlsma, meester Bosjer (geweldig toffe meester), juffrouw Modderman. Later meester Jansen. Man had een zenuwtrekje en rookte als een schoorsteen (jawel ook gewoon in de klas). Maar.. heeft ons wel een schoolreisje naar de werf van Cornelis Verolme in Rozenburg bezorgd waar toen de eerste mammoet-olietankers werden gebouwd. Incl. een rondleiding door Cornelis zelf.
    Schoolreisjes waren trouwens altijd leuk: naar Schiphol, naar Ouwehands dierenpark, rondvaart in Rotterdam (waar Zomer Bruin een luciferdoosje met al zijn meegekregen geld voor die dag overboord gooide). En leuke vriendjes. Bijv. Frits Muns. Zijn vader had een fotozaak op de Langestraat en als Frits jarig was werden er op zijn kinderfeestje films van de Dikke en de Dunne gedraaid. De Herman Gorterschool (denigrerend Herman Gortepapschool genoemd) stond niet al te best bekend qua opleiding. Toen ik op de (5-jarige) hbs kwam kreeg is als opmerking van mijn leraar frans: “je mag blij zijn als je in 10 jaar van deze school afkomt”. Toen ik na 5 jaar mijn diploma haalde heeft overigens wel zijn excuus gemaakt.
    Terug naar de buurt: Larixstraat en achterliggende starten heetten in de volksmond ‘de kolenbakkenbuurt’: voor het huis zat een uitbouwtje met een ijzeren klep waar de kolenman (ja die kwam met een auto (een van de eerste)) langs met zakken kolen. Echt een klassiek beeld: zo’n gitzwarte man met een zak kolen op zijn nek die hij dan in die kolenbak kieperde. Dus nee, wij hadden nog geen CV zoals is de flats aan Vreeland. Jawel, Carla Fröhlich (vlgs mij zat je vader bij de politie) en Erna Sarink: ontzettend leuke meisjes vond ik dat. (Carla en ik zwaaiden altijd naar elkaar; vanuit haar flat keek ze de Larixstraat in). En ja, Anneke Strijland: haar moeder ging altijd mee met de schoolreisjes van de HG school. En dan waren er Betty (??) Pol en Beppie Mol; hun ouders speelde voor Sinterklaas en Zwarte Piet op school. Heb ik nog een traumatische ervaring aan overgehouden: zwartte piet die in een koffer werd gestopt. Nog een bijzondere ervaring vwb de Larixstraat: onze buren op nr 9, meneer en mevrouw van Leeuwen hadden als een van de eerste tv. En alhoewel ze vlgs zelf geen kinderen hadden mochten op woensdagmiddag heel veel kinderen uit de straat bij hun komen kijken naar De Mallemolen of Varen is fijner dan je denkt (meneer King, Zeefje). Met een zwaaiende tante Hannie (Lips) aan het eind van het programma. Later kregen ook de ouders van Jantje Veer een tv en daar mocht ik dan op zaterdagavond vaak tv kijken. Met een glaasje limonade.
    Al met al heb ik geloof ik 10 jaar in de Larixstraat gewoond: mjn kleuterschooltijd (de Montessori school aan de Noordewierweg/hoek Isseltseveld) , mijn lagere schooltijd en de 1e twee jaren van mijn middelbare school. Daarna verhuisden we naar Soest; een beetje een chique buurt. Achteraf merk ik dat de tijd in het Soesterkwartier heel belangrijk voor me is geweest. Een groot deel van het leven voltrok zich op straat; lief en leed werden daar gedeeld en dat zag je als kind. In Soest zat alles veel meer achter de voordeur. Het leven was zeer oprecht en recht voor zijn raap. Een ervaring die ik niet graag had willen missen.

    • Henk Frölich zegt:

      Mooi verhaal. Iedere keer dat ik een verhaal lees van uit die tijd gaat mijn jeugd als een flits door mij heen. Wat een mooie jeugd . Soesterkwartier heeft een eigen charme.

    • Dag Tom,
      Ik heb inderdaad in de Larixstraat op nr. 4 gewoond en Eelke is inderdaad mijn broer. Hij woont (weer) in Amersfoort.
      Ik heb gezien dat de flats aan het Vreeland gebouwd werden. Ik herinner me dat onze klas o.l.v. hoofdmeester Van Barneveld (Theo Thijssenschool) over het Vreeland liep. Tineke Noorderwier ontdekte een familielid op het dak van een flat en riep enthousiast:”Ome Jàhàn …” Hélemaal fout! “Het is oom Jan”, verbeterde de meester. Ome Jàhàn zwaaide intussen vrolijk naar zijn nichtje. Blij liep Tineke verder.
      Meer over mij kun je lezen op: http://www.uitgeverijgalgje.nl

    • Jan Lukas van der Woude zegt:

      Leuk al die verhalen van mensen die de begintijd van de bomenbuurt en Vreeland hebben meegemaakt. Ik zelf kwam met ouders, tweelingbroer en jongere zus in 1950 in de Denstraat te wonen; de huizen werden er net opgeleverd. Nummer 17. Ik zie in de brieven wel de nodige mensen uit de Larixstraat en een aantal mnoet ik dus wel gekend hebben. Na Roodkap[je belandde ik op de Theo Thijssenschool waar meester Barneveld de hoofdmeester was. Ik heb nooit les van hem gehad want wij emigreerden naar Brazilie in 1956 toen ik in de vierde klas zat. Wel herinner ik me dat hij soms inviel bij ziekte en dan voorlas of gewoon een verhaal vertelde. Hij was letterlijk een meester-verteller. In de Larixstraat ging ik wel om met Henk Terol. In de Denstraat met Bonne Bijlsma die op nummer 20 woonde en Bet van Plateringen van nummer 19. Net als de vele anderen op deze site heb ik erg fijne herinneringen aan deze periode. Vraag me af of er mensen zijn die mij nog kennen.

  14. We kunnen er wel een boek van maken , dat wordt dan een bestseller in het Soesterkwartier . Kom maar op met die verhalen Heel herkenbaar !

    • Marian de Vos - Hendriksen zegt:

      Vaak denk ik ook aan mijn prachtige jeugd in het Soesterkwartier en dat speelde af van mij in de Palmstraat. Ik woonde op Soesterweg 466 mijn vader Wouter Hendriksen had een sigarenzaak op de hoek Soesterweg – Hulststraat. Maar mijn jeugdspelen lag in de Palmstraat wat hebben we daar een mooie tijd gehad. Met echte straatspelen van Galla en Ik Verklaar de Oorlog en verstoppertje over de bielzen deden we wat niet mocht van de Spoorwegen. Maar wat was dat mooi in die oude wagons die daar stonden je te verstoppen. Vaak denk ik terug aan die mooie tijden daar. En wat deden we veel SAMEN in die tijden ook met je BUREN. En het delen met elkaar was toch heel gewoon.
      In de winkel van mijn vader wat een verhalen kwamen daar ook samen. Misschien zijn er nog bekenden die dit lezen en ook wat te vertellen hebben over die tijd en die omgeving?

      Groetjes van Marian de Vos – Hendriksen.

  15. Anneke Pruijn van Holland zegt:

    Ook ik kwam hier bij toeval terecht, wat een leuke verhalen en zo herkenbaar. Ben zelf geboren in de Sparstraat en op 6 jarige leeftijd verhuisd naar de Plataanweg, daar gewoond tot mijn 18e.
    Bekende namen allemaal, Madeleine Fremouw, Carla Grens, Annmarie Butselaar, Hans en Ben Leendertse (onze buren) en de broers Edy en Nol (achternaam weet ik niet meer) woonden bij ons in de poort, veel mee opgetrokken en ook met Wilma Hulleman van de flat op Vreeland.
    De Honda club is ook uit mijn tijd, Theo Dijkslag etc. Diverse malen achterop gezeten en door de buurt gecrossed, dacht dat mijn moeder een hartverzakking zou krijgen 🙂
    De melkboer heette Bep van ’t Wel, woonde ook bij ons op de Plataanstraat, weet zijn opslag nog goed te herinneren, kon je altijd terecht wanneer je iets vergeten was, ook ‘ s avonds, alhoewel wij ook veel haalde bij de boer (Wijntjes?), toen was het viaduct er nog niet, hrt woonwagenkamp wel.
    Weet ook nog Hakze te herinneren met zijn ijskar en Boomsma met zijn groentekar,
    kwamen toen nog langs de deur, net zoals Bep.
    Boodschappen deden wij op het Isseltseveld bij Kreyne en Althof, de slager op de Noordewierweg, de bakker zat vooraan op de Noordewierweg (van Gent?).
    Zelf ben ik bij meester Diepenbroek op school geweest, naast de school van meester Aalbers en daar een hele fijne tijd gehad.
    Mooie herinneringen…..
    Gr.
    Anneke Pruijn van Holland.

Laat wat van je horen

*