Plantsoen

De noordzijde van het Soesterkwartier is met een brede strook grond afgescheiden van de aangrenzende Amsterdamseweg en het Industrieterrein Isselt. Op het meest westelijke gedeelte, het stuk tussen de Berkelstraat en de toenmalige Oude Soesterweg. was voor de Tweede Wereldoorlog een prachtig Plantoen aangelegd. Het gebied was zo mooi, dat dit met recht het ‘Vondelpark van het Soesterkwartier’ werd genoemd.

Het ontwerp van ir. Beltman, was een compleet park. Het bestond uit een gebied met wandelpaden, vijvers, een muziektent met rieten dak en een speelveld met een kinderbadje.

De plantsoengordel was twee kilometer lang en op sommige plaatsen 150 meter breed. De aanleg ging veel sneller dan gepland omdat in de crisistijd wel zestig tot honderd werklozen tegelijkertijd werden ingezet. Ze beplantten 10 hectare grond met 50.000 bomen en struiken. Ze groeven de vijver uit en legden met de aarde heuveltjes aan. De totale groengordel besloeg 207.420 vierkante meter.

Door het aanbreken van de oorlog is het plantsoen in haar oorspronkelijke vorm geen lang leven beschoren geweest. In de hongerwinter van 44-45 heeft het park de omwonenden letterlijk in leven gehouden. Ze hielden zich warm en kookten het weinige eten dat ze hadden op vuren van de omgehakte bomen en struiken uit het plantsoen.

 Na de oorlog: Groengordel
Jammer genoeg is de Plantsoengordel na de oorlog niet meer in zijn oorspronkelijke vorm teruggebracht. Bij de nieuwbouw in de Bomenbuurt heeft men verzuimd rekening te houden met de groeiende behoefte aan scholen en recreatieve voorzieningen in de buurt. Ook in latere jaren zijn er helaas weer nieuwe stukken grond van de Groengordel afgeknabbeld.

………………………………………………………………………………………….

ALTIJD WEER LEUK
Op 11 juli schreef Henk Groenewoud op zijn blog over de Groengordel Langs de Amsterdamseweg bloeit de Brede wespenorchis in de bermen, onder de heg van de Tennisvelden deze keer. Goed zoeken, dan vind je hem wel.

SCHUCHTER MUURBLOEMPJE
juli 11, 2009 door henkegroenewoud
Héél verlegen staan ze daar…
Tot mijn favoriete bloemen behoort deze Brede wespenorchis. Het zijn algemeen voor toekomstige orchideeën, en ik verdenk ze ervan niet vies te zijn van wat hondenmest. In deze omgeving zie je ze namelijk voortdurend langs de rand van bospaadjes waar nogal eens honden worden uitgelaten.
Zo ook bij ons om de hoek. Midden in een gewone woonwijk, in de wegberm, schuchter weggedoken tussen het zevenblad. Je verwacht ze niet en ziet ze makkelijk over het hoofd, ook al omdat ze zo onopvallend groen zijn. Maar sinds ik weet dat ze er staan kijk ik in juli goed rond.
De groeiplek is nogal onvoorspelbaar. Een paar plantjes naast elkaar, schijnbaar willekeurig, en volgend jaar misschien honderd meter verderop in een andere berm. Dat zal vast komen door de mieren, die ook van deze plant de zaadjes meenemen.
Het blijft een leuk idee, zo’n orchidee in een berm met voortrazende auto’s en vieze honden. Jammer dat zo weinig wijkbewoners het weten.

Bron: http://henkegroenewoud.wordpress.com

………………………………………………………………………………………….

 

Terug